هیچکس نمی‌تواند به تو ظلم بکند، اگر تو به خودت ظلم نکنی!

قانون بی تغییر خداوند می گوید هر آنچه در زندگی مان تجربه می کنیم حاصل افکار، باورها و فرکانس هایی است که قبلا به جهان هستی ارسال کرده ایم( به قول قرآن بما قدمت ایدیهم است). جهان طبق قانون، اتفاقات، افراد و شرایطِ مشابه، همسنگ و معادل با فرکانس های ارسالی ما را به زندگی مان برمی گرداند.

جهان دقیقا شبیه به آیینه عمل می کند. بازتاب افکار و اعمال ما را بدون کوچکترین تغییری به خودمان برمی گرداند. قانون یا همان سیستم خداوند می گوید: اگر به دیگران خوبی کنیم، جهان به ما خوبی برمی گرداند و اگر به دیگران ضرر برسانیم جهان به ما ضرر می رساند.

 یعنی آن سود شاید منفعتی برای دیگران نداشته باشد یا ضرر ما به دیگران آسیبی نرساند (بستگی به باورهای آن شخص دارد) اما طبق قانون قطعا و بدون شک، آن سود و ضرر به زندگی خودمان برمی گردد.

طبق قوانین خداوند و طبق آیات صریح قرآن ما نمی توانیم به دیگران ظلم کنیم. ما فقط می توانیم در زندگی خودمان تاثیر بگذاریم. ما فقط می توانیم به خودمان ظلم کنیم (ظَلَمْتُ نَفْسِی)

وقتی دروغی می گوییم یا تهمتی می زنیم در مدار غم و ناراحتی قرار می گیریم و طبق قانونِ احساس بد = اتفاق بد، اتفاقات بد را به سمت خودمان جذب می کنیم.

خداوند به همه کمک می کند!

خداوند در قرآن صراط مستقیم را به همه ما نشان می دهد همان مسیر انعمت علیهم که نعمت و ثروت خداوند بصورت کاملا طبیعی وارد زندگی ما می شود. اما انتخاب مسیر را به عهده ی خودمان گذاشته که می خواهیم جزو مومنان باشیم یا جزو  کافرین.

خداوند به همه کمک می کند (کُلًّا نُّمِدُّ هَؤُلَاءِ وَ هَؤُلَاءِ) چه به آنها که می خواهند به بهشت بروند و چه به آنهایی که می خواهند به جهنم بروند. چه آنها که می خواهند ثروت و نعمت را در این دنیا تجربه کنند و چه آنها که می خواهند فقر و بدبختی را در این دنیا تجربه کنند.

هر چه برای دیگران بخواهیم در اصل برای خودمان خواسته ایم. برای هرکس که دعای خیر کنیم به زندگی خودمان برمی گردد. برای هر کسی ناله و نفرین کنیم باز هم به زندگی خودمان برمی گردد.

ما نمی توانیم با دعا کردن یا نفرین کردن سرنوشت کسی را تغییر دهیم. ما تنها و تنها مسئول زندگی خودمان هستیم.

خداوند بارها در قرآن به پیامبر(ص) می فرماید تو وکیل آنها نیستی. تو حافظ آنها نیستی. تو فقط یک بشارت دهنده ای، یک پیام آور هستی. آنها خودشان تصمیم می گیرند که چه مسیری را انتخاب کنید. مسیر سعادت و خوشبختی یا مسیر شقاوت و بدبختی؟

ما باید بپذیریم که نمی توانیم با توسل به زور، کسی را بدبخت کنیم و یا حتی خوشبخت کنیم. ما توانایی تغییر زندگی دیگران را چه در جهت مثبت و چه در جهت منفی نداریم. ما حتی زندگی فرزند و همسر خود را نمی توانیم تغییر دهیم!

ظلم به خود

ظلم به خود

هر کس زندگی اش را با باورهایش می سازد. اگر در مسیر خوشبختی باشد خوشبخت می شود و اگر در مسیر بدبختی باشد با دعای خیر من و شما مسیرش تغییر نمی کند.

خداوند در قرآن می فرماید: اگر کسی را مسخره کنید، شما را مسخره می کنم. اگر خوبی کنید به شما خوبی برمی گردانم. اگر بدی کنید به شما بدی برمی گردانم.

ما اگر اشتباه می کنیم یا گناهی مرتکب می شویم باید خودمان استغفار کنیم. خودمان از خداوند طلب آمرزش کنیم. هیچ کسی نمی تواند برای ما طلب آمرزش کند. خداوند حتی به پیامبرش هم می گوید اگر اشتباه کردی استغفار کن. زیرا اگر توبه کنید خداوند را توبه پذیر و مهربان خواهد یافت .

وقتی کسی را می بینید که مُشرک است و نمی خواهد از مسیر خودش برگردد رهایش کنید، به قول قرآن اعراض کنید تا از مدارش خارج شوید. حتی اگر آن شخص، پدر، مادر یا فرزندتان باشد. زیرا توجه به آنها باعث می شود که شما هم از مدار درست خودتان خارج شوید و دچار گمراهی شوید.

همه این قوانین بصورت کاملا واضح و روشن در قرآن آمده است. کتاب قرآن واضح ترین کتاب است به شرط آنکه هر کس خودش تحقیق کند تا به حقیقت قرآن برسد. با تقلید از تفسیر دیگران نمی توان به حقیقت قرآن رسید.

به خودت ظلم نکن!

پیامبر(ص) یک انسان درستکار و موحد بود. انسانی با اعمال صالح که با عمل کردن به آگاهی هایش در مدار انسان توحیدی قرار گرفت و خداوند او را جزو انسان های صالح قرار داد.

قرآن بر قلب پیامبر الهام شد و پیامبر انتشار این الهامات را رسالت خودش دانست. هر کس مانند پیامبر(ص) به این الهامات عمل کند در مسیر توحیدی قرار می گیرد.

هر کس ایمان به دنیای پس از مرگ داشته باشد و بداند این دنیا به اندازه ی پلک زدنی نیست در برابر ابدیتی که در آن هست، دیگر به کسی ظلم نمی کند، خیانت نمی کند، دروغ نمی گوید، تهمت نمی زند، غیبت نمی کند.

زیرا همه این اعمال، ظلم به خودش است و باعث می شود در این دنیا در مدار شرک و بدبختی قرار بگیرد و در آن دنیا در مدار عذاب جهنم.

هنگام مرگ که فرا می رسد فرشتگان از بندگان می پرسند که بنده ی خدا در دنیا چطور زندگی کردی؟

اگر بنده بگوید خار و زبون زندگی کردم، اگر بگوید مستضعف بودم. فرشتگان خواهند گفت: مگر زمین خداوند پهناور نبود. چرا هجرت نکردی؟ مگر به خدا ایمان نداشتی که تو را هدایت می کند؟ اکنون جهنم در انتظار توست.

این جملاتی که خواندید توهمات ذهن من نبود، آیه صریح قرآن بود! خداوند در آیه ۹۷ سوره نساء می فرماید:

إِنَّ الَّذِینَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِکَهُ ظَالِمِی أَنفُسِهِمْ قَالُوا فِیمَ کُنتُمْ قَالُوا کُنَّا مُسْتَضْعَفِینَ فِی الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَهً فَتُهَاجِرُوا فِیهَا فَأُولَئِکَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ  وَ سَاءَتْ مَصِیرًا [۴:٩٧]

کسانى که بر خویشتن ستمکار بوده‌اند، [وقتى‌] فرشتگان جانشان را مى‌گیرند، مى‌گویند: «در چه [حال‌] بودید؟» پاسخ مى‌دهند: «ما در زمین از مستضعفان بودیم.» مى‌گویند: «مگر زمین خدا وسیع نبود تا در آن مهاجرت کنید؟» پس آنان جایگاهشان دوزخ است، و [دوزخ‌] بد سرانجامى است.

انسانی همچون پیامبر(ص) به منبع اصلی (خداوند) وصل بود و به همین دلیل هم، هیچکس نتوانست به او آسیبی برساند. افراد بسیاری قصد داشتند او را بُکشند، به او ظلم کنند، به او  خیانت کنند. اما حیله و نیرنگ آنها فقط به خودشان برگشت و خداوند همیشه نگهدار و هدایتگر پیامبر(ص) بود .

هر کدام از ما هم اگر بتواند درک کند که خداوند بصورت سیستمی عمل می کند، می فهمد که بین ما و پیامبر هیچ تفاوتی وجود ندارد. تفاوتِ من، شما و پیامبر تنها در باور و ایمان مان به خداوند و قوانین اوست.

شما نمی توانید به دیگران ظلم کنید

خداوند می گوید وقتی همسرت را طلاق دادی راحت از او جدا شو و نخواه که به او آزاری برسانی یا به او ظلم کنی، زیرا بازتاب تمام این رفتارها تنها به خودت بر می گردد.

اگر کسی در مسیر درست باشد به هیچ عنوان به او ظلمی نمی شود. وقتی ما در مسیر اشتباه باشیم یعنی مسیری که احساس مظلومیت کنیم، طبق قانون کسی پیدا می شود که به ما ظلم کند! تا وقتی که ما خودمان را یک قربانی بدانیم که نمی تواند کاری بکند، پس به ما ظلم می شود.

ظلم به دیگران یعنی ظلم به خود. موسی(ع) یک نفر را کُشت. به درگاه خداوند استغفار کرد و گفت من به خودم ظلم کردم! (قَالَ رَبِّ إِنِّی ظَلَمْتُ نَفْسِی فَاغْفِرْ لِی). آن هم کُشتنی که حتی برای دفاع از خودش نبود و می خواست از دوستش دفاع کند. پاسخ خداوند چه بود؟ خداوند او را بخشید (فَغَفَرَ لَهُ) چرا؟ چون خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است (إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ)

ما واژه ای به نام ‘حق الناس’ در قرآن نداریم. حق الناس به معنای اینکه بتوانیم حق کسی را بخوریم اصلا در قرآن نیامده است.

ما نمی توانیم حق کسی را که در مدار درست است تباه کنیم تا او بدبخت شود. ما هرگز نمی توانیم به آن کسی که در مدار مستقیم خداوند قرار دارد کوچکترین ضرری برسانیم. با این کار ما فقط خودمان را بدبخت می کنیم، تنها به خودمان ظلم می کنیم. خداوند ذره ای به بندگانش ظلم نمی کند. هرکس با رفتار و اعمال خودش، به خودش ظلم می کند.

حتی شیطان هم روز قیامت به بنده های گنهکار می گوید من از شما بیزارم که از من تبعیت کردید. من فقط یک دعوت کننده بودم. شما خودتان به خودتان ظلم کردید. نه شما فریاد رس من هستید و نه من فریادرس شما.

امیر طبسی

افراد کمی آنچه گفته شد را باور می کنند

افراد کمتری به آن عمل می کنند

و همان افراد کمتر، بیشترین نتایج را می گیرند

۲ دیدگاه. ارسال دیدگاه جدید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

نوشتهٔ پیشین
روی همه حساب کردیم نتیجه نگرفتیم! یکبار روی خدا حساب کنیم!
نوشتهٔ بعدی
قوانین رسیدن به ثروت ساده است! اما عمل به قوانینش سخت است!
فهرست