چرا قرآن می گوید سگ نجس است؟

همه ما می دانیم که خداوند در قرآن می گوید: سگ نجس است. اکنون بیایید دلایل علمی و فقهی آن را با یکدیگر بررسی کنیم تا بعد از این، به درستی احادیث و روایات و آنچه که علما و فقهاء به ما گفته اند شک نکنیم!

ابتدا نجاست سگ را در روایات و احادیث اسلامی مورد بررسی قرار می دهیم و در ادامه نجاست سگ را در قرآن اثبات می کنیم.

  • پیامبر (ص) فرموده اند: خانه ای که سگ در آن باشد، ملائکه الهی به آن در نمی آید.
  • امام علی(ع) می فرمایند: از نگهداری سگ در خانه بپرهیزید.
  • همان طور که گفته شد روایات و احادیث زیادی در این زمینه وجود دارند.  امام علی(ع)در مورد نجاست سگ می فرمایند: از نزدیک شدن به سگ ها بپرهیزید و کسی که سگ مرطوبی را لمس کرد، لباسش را بشوید و چنانچه سگ خشک بود، بر لباسش آب بپاشد.
  • همچنین محمد بن مسلم از امام صادق(ع) در مورد سگ سلوقی که نوعی سگ شکاری معروفی می باشد سوال کرد. امام فرمودند: چنان چه که او را لمس کرده ای دستت را بشوی.

به نظر شما به چه دلیل خداوند در قرآن می گوید: سگ نجس است؟ چرا خداوند ما را در قرآن از لمس و نگهداری سگ به شدت منع کرده است؟ به نظر شما چه دیدگاه علمی درباره این حُکم الهی وجود دارد؟

چرا سگ نجس است؟

و اما پاسخ سوال: خداوند در هیچ کجای قرآن نگفته است که سگ نجس است!! آری.. سوال بالا از اساس اشتباه است. اما بسیاری از ما بدون آنکه حتی یک بار قرآن را بخوانیم، این جمله را که قرآن می گوید سگ نجس است را پذیرفتیم، حالا فقط باید اثبات کنیم که چرا قرآن این حکم را داده است!!

اگر جمله “چرا سگ نجس است؟” را در موتورهای جستجو مانند گوگل بررسی کنید. بر روی هر لینکی که کلیک کنید و مطالبش را مطالعه کنید، متوجه می شوید نویسنده مطلب نمی تواند اثبات کند که قرآن در جایی گفته باشد سگ نجس است! همه آنها به احادیث و روایات متوسل شده اند! پاراگراف زیر بخشی از مطالب جالب و خواندنی همین سایت ها است:

  • به چه علت در قرآن کریم به نجاست سگ اشاره ای نشده است؟ همان طور که مطالعه کردید قرآن کریم هیچ سخنی از نجاست یا طهارت سگ به میان نیاورده است. زیرا قرآن کریم در مورد مسائل فقهی به کلیات اشاره کرده است و برای صحت نجس بودن سگ باید به روایات مراجعه کنیم. دلیل دوم آن، این است که قرآن دستور داده است علاوه بر مطالبی که در قرآن آورده شده است باید به احادیث و روایات پیامبران و امامان عمل کنیم. منبع

آیا سگ نجس است؟

آیا سگ نجس است؟

کدام آیه از قرآن دستور داده است که باید به احادیث و روایاتِ پیامبران و امامان عمل کنیم؟! این موضوع هم دقیقا شبیه سوال این مقاله است. در اینکه قرآن می گوید باید به احادیث و روایات عمل کنیم که هیچ شکی نیست. اکنون بیایید اثبات کنیم کدام آیات این را می گوید؟!

همه آنچه که به اسم دین و قرآن به ما گفته اند را بدون ذره ای فکر و تعقل پذیرفته ایم. همان که قرآن بارها ما را به آن سفارش می کند. قرآن می گوید بدون فکر هیچ حرفی را نپذیریم حتی حرف خداوند را!!

در آیات قرآن تدبر کنیم!

خداوند در آیه ۸۲ سوره نساء می فرماید:

أفَلاَ یَتَدَبَّرُونَ‌ الْقُرْآنَ‌ وَ لَوْ کَانَ‌ مِنْ‌ عِنْدِ غَیْرِ اللَّهِ‌ لَوَجَدُوا فِیهِ‌ اخْتِلاَفاً کَثِیراً

آیا در قرآن نمى‌اندیشند؟ و اگر از نزد کسی غیر از خدا بود، در آن اختلاف بسیار می‌یافتند

خداوند می گوید حتی در آیات قرآن هم تعقل کنید! خداوند اجازه داده است حتی درباره آیات کتابی که خود نازل کرده است نیز تدبر کنیم و به یقین برسیم. نه اینکه چشم و گوش بسته بپذیریم و ندانیم چرا باید این کار را انجام دهیم یا چرا از انجام آن کار منع شده ایم.

 اگر در مورد تک تک آیات قرآن تفکر کنیم متوجه می شویم که هیچ ناهماهنگی بین آیات قرآن وجود ندارد. درک می کنیم که خداوند در هیچ کجای قرآن حرف غیرمنطقی نمی زند. خداوند نمی گوید من خداوند هستم. قدرتمند هستم و باید این دستور بدون کوچکترین تغییری اجرا شود.

  • خداوند در قرآن می گوید خوردن ۴ چیز حرام است. اما اگر در حال مرگ بودید یا مجبور بودید، می توانید از همان که می گویم حرام است به مقدار کم بخورید.
  • خداوند در قرآن می گوید: شرایط روزه این است، اما اگر بیمار بودید یا مسافر بودید شرایط آسان تر است.
  • خداوند در قرآن می گوید: ازدواج با دو خواهر حرام است. اما اگر قبلا این اتفاق افتاده است گناهی بر شما نیست.
  • … .

ما با این چنین خداوندی در قرآن روبرو هستیم. خداوندی که حرف زور نمی زند. حرف غیرمنطقی نمی زند. اجبار نمی کند. اما خداوندی که به اسم دین و روایات و احادیث به ما معرفی کرده اند با خداوند معرفی شده در قرآن، زمین تا آسمان تفاوت دارد.

نتیجه گیری:

خداوند در هیچ کجای قرآن نگفته است سگ نجس است. باید یاد بگیریم که درباره آنچه به ما می گویند، یا آنچه که می خوانیم یا از کسی می شنویم بیشتر تفکر و تعقل کنیم. هیچ حرفی را از هیچ کس، بدون تفکر و تعقل درباره آن و بصورت چشم و گوش بسته نپذیریم.

گاهی باید به درستی صورت مسئله شک کرد. بسیاری از ما هیچ وقت به درستی سوال شک نمی کنیم. زیرا اصولا درباره آن فکر نمی کنیم. آن را می پذیریم و بعد به دنبال جواب سوال اشتباه می رویم!

بطور مثال می گویند صفحه ۳۴ جلد ۲ اصول کافی می گوید: فلانی از فلان امام زاده و او از فلان امام و او از پیامبر شنیده است فلان چیز حرام است. همه می گویند پس بدون شک حرام است. می پرسیم از کجا مطمئن هستید که حرام است؟ پاسخ می دهند: خُب اصول کافی است. اصول کافی که اشتباه نمی کند!

بخاطر بسپاریم تنها یک کتاب است که اشتباه نمی کند. تنها یک کتاب است که می توان با اطمینان گفت تمام مطالب اش درست است و آن کتاب، قرآن است. اگر به این موضوع شک دارید کافیست یک بار آن را بخوانید!

قدری تفکر لازم است..

امیر طبسی

افراد کمی آنچه گفته شد را باور می کنند

افراد کمتری به آن عمل می کنند

و همان افراد کمتر، بیشترین نتایج را می گیرند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

نوشتهٔ پیشین
انتخاب مُوج با شماست!
نوشتهٔ بعدی
تراژدی غم انگیز زندگی!
فهرست