روی همه حساب کردیم نتیجه نگرفتیم! یکبار روی خدا حساب کنیم!

ما خداوند را به عنوان خالق زمین و آسمان می شناسیم. ما تصور می کنیم خداوند تنها کارهای بزرگ را انجام می دهد. او تنها زمین و آسمان را اداره می کند. ما تصور می کنیم نباید برای خواسته های کوچک مان از خدا درخواست کنیم. به ما گفته اند فقط وقتی مشکلات بزرگی داریم باید از خدا کمک بخواهیم! ما روی خدا حساب نمی کنیم!

ما خیلی وقت ها فراموش می کنیم که خدا همیشه و همه جا با ماست. خداوند با ماست تا تمام بارهای زندگی مان را به دوش بکشد و نیازی نیست ما زجری بکشیم و نگران چیزی باشیم.

ما در برابر مشکلات و تضادهایی که بر سر راهمان قرار می گیرند خیلی زود خودمان را می بازیم. خیلی زود نگران می شویم. چون خود را تنها می بینیم.

ما هنوز باور نکرده ایم که می توان انجام هر کاری را به خداوند واگذار کرد! ما هنوز معنای واقعی توکل را نفهمیده ایم. ذکر توکلت علی الله تنها لقلقه زبانمان شده است. نمی خواهیم حتی یک بار این خداوند را امتحان کنیم! یک بار نشده است کارمان را واقعا به خداوند بسپاریم تا ببینیم او چگونه برایمان برنامه ریزی می کند!

توکلت علی الله!

ما فقط می گوییم توکلت علی الله اما آیا در عمل هم توکل می کنیم.. نه! ما برای انجام کارهایمان فقط روی خودمان حساب می کنیم. فقط روی قول دیگران حساب می کنیم، نه خداوند!

لازم است به خداوند اعتماد کنیم و کارمان را تمام و کمال به خداوند محول کنیم و بعد خواهیم دید که خداوند چگونه با برنامه ریزی های دقیق و بی نقص اش و از طریق دستانش ما را شگفت زده می کند!

ما هنوز خداوند را به عنوان رب باور نکرده ایم. رب یعنی تنها یک قدرت در این جهان وجود دارد. یعنی تنها کافیست او بخواهد تا بشود.

من اشرف مخلوقات خداوند هستم پس باید به او اعتماد کنم و تمام خواسته هایمان را به خداوند محول کنیم. باور کنیم که او می تواند به تمام نیازهای من رسیدگی کند.


توکلت علی الله

توکلت علی الله

خداوند با اشتیاق می خواهد به ما کمک کند و تمام کاری که ما باید انجام بدهیم، درخواست کردن است. کافیست رها و تسلیم باشیم و اجازه دهیم خداوند کار خودش رو انجام دهد!

ما چند دقیقه در روز با خداوند صحبت می کنیم؟ خداوندی که عاشق ماست؟ خداوندی که ما عزیزترین بنده اش هستیم؟ خداوندی که همواره از ما مراقبت می کند و نیازهای ما را برآورده می کند؟ چقدر به این خدا اعتماد می کنیم؟ چقدر به زمانبندی خداوند ایمان داریم؟

زیبایی های اطرافت را ببین!

خداوند می خواهد که ما در این جهان از همه چیز استفاده کنیم، از همه آنچه که در زمین و آسمان است لذت ببریم. خداوند می فرماید:  إِنَّا زَیَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْیَا بِزِینَهٍ الْکَوَاکِبِ .

خداوند می گوید آیا آسمان را دیده ای؟ ستاره ها را دیده ای؟ دریا را دیده ای؟ زیر آب را چطور؟ غواصی کرده ای؟ آیا به آفرینش شُتر دقت کرده ای؟ آیا باران را دیده ای چگونه بر زمین می بارد؟ آیا برف را دیده ای چقدر سفید و زیباست؟

خداوند آسمان دنیا را برای ما زینت داده است. چند میلیارد کهکشان و ستاره برای اینکه شب را برای ما زیبا کند.  با چشم بینا ببین که خداوند چه بساطی راه انداخته است تنها برای اینکه شب ما را رویایی کند.

این عالم، عالم اصغر است. آیا می خواهید عالم اکبر را نشانتان دهم، پس خودت را ببین!

به جسمت نگاه کن، به آفرینش گوش، چشم، زبان، ذهن و … فکر کن! بالاتر از جسمت، به روحی که بخشی از همان خداوند است و در درون توست فکر کن!

در یک کلام آیا از این همه زیبایی لذت برده ایم؟ ما حواس مان نیست و خیلی ساده از کنار این همه زیبایی رد می شویم و توجهی نمی کنیم.

اصولا ما در لحظه حال زندگی نمی کنیم! یا نگران آینده ای هستیم که هنوز نیامده و یا در گذشته ای زندگی می کنیم که گذشته است!

این همه شگفتی در آفرینش را خداوند خلق کرده است تا در نهایت او را ببینیم. او را بشناسیم. به عبارت دیگر، برسیم به اصل داستان و خود را درگیر فرعیات زندگی نکنیم. این همه زیبایی در برابر زیبایی خودِ خداوند هیچ است.

آن چه ما کردیم با خود هیچ نابینا نکرد

در میان خانه گم کردیم صاحب خانه را

تا وقتی خداوند را نشناسیم از این همه زیبایی که خلق کرده است هم لذت نمی بریم. خداوندی که هر زمان به او تکیه کردیم، پُشت مان را خالی نکرد. هر وقت دستمان را جلویش دراز کردیم، دست خالی ردمان نکرد. هر وقت به او اعتماد کردیم، اعتمادمان را بی جواب نگذاشت.

به قدرت خداوند ایمان بیاور!

خداوند در آیه ۲۷ سوره آل عمران می فرماید:

تُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِی اللَّیْلِ وَتُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ وَتَرْزُقُ مَن تَشَاءُ بِغَیْرِ حِسَابٍ

شب را در روز داخل می کنی و روز را در شب داخل می کنی، و زنده را از مرده بیرون می آوری و مرده را از زنده بیرون می آوری و به هر کس بخواهی ( به هر کس که از قوانین استفاده کند (تَرزُقُ مَن تَشَاء) بی شمار روزی می دهی

همه چی بستگی به ایمان ما دارد. ایمان شبیه آتش است. اگر ایمان مان ضعیف باشد و کوچک، با هر نسیمی می تواند خاموشش شود اما اگر ایمان مان به خداوند قوی باشد، با هر طوفانی بزرگتر و شعله ور تر می شود.

هر مشکلی که در زندگی ماست بدلیل بی ایمانی ماست نه سرنوشت و تقدیر ما!

خداوند می خواهد از دل مُرده ای ما روح زنده مان را بیرون بکشد تا بفهمیم زندگی یعنی چه؟ ما همیشه حسرت زندگی را می خوریم:

خدایا من الان پنجاه ساله شدم ولی زندگی نکردم. از نعمت و ثروت تو محروم بودم، فقط دردکشیدم، خدایا پس من کِی به زندگی می رسم؟

ذهن ما می گوی وقتی فلان خانه را خریدی وقتی بازنشسته شدی و به مسافرت رفتی، آن زمان تازه زندگی شروع می شود ولی اکنون نه. زندگی ما همیشه قرار است از آینده ای نه چندان نزدیک شورع شود!

ما غافل هستیم از اینکه با رسیدن به خواسته هایمان نیست که خوشبخت می شویم، بلکه اول باید بتوانیم با همان چیزهایی که همین لحظه داریم خوشبختی را تجربه کنیم و خدای را درونمان حس کنیم.

ما باید خواسته هایمان را برای رسیدن به خداوند بخواهیم تا بیشتر به او وصل شویم و بعد بطور کاملا طبیعی خداوند به ما، به وجود ما، به ظرف ما اضافه می کند. روح ما را بزرگ می کند و نعمت و ثروت بصورت کاملا طبیعی وارد زندگی مان می شود.

امیر طبسی

افراد کمی آنچه گفته شد را باور می کنند

افراد کمتری به آن عمل می کنند

و همان افراد کمتر، بیشترین نتایج را می گیرند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

نوشتهٔ پیشین
هر کس بر اساس مداری که در آن است آگاهی های قرآن را درک می کند!
نوشتهٔ بعدی
هیچکس نمی‌تواند به تو ظلم بکند، اگر تو به خودت ظلم نکنی!
فهرست