یک عمر دعای کمیل را به عربی خواندیم; یک بار هم به فارسی بخوانیم!

اگر ترجمه فارسی دعای کمیل را یک بار بخوانیم می توانیم به درک خیلی عمیق تری نسبت به باورهای علی (ع) ، نسبت به ایمان علی (ع) و مهمتر از آن، نسبت به دیدگاه توحیدی ایشان برسیم. دعای کمیل توحیدی ترین دعا بعد از کلام خداوند است که مکتوب شده و در دسترس همه ماست.

 جمله به جمله ی این دعا نیاز به تفکر و تامل فراوان دارد. جمله به جمله دعای کمیل با روح و روان انسان بازی می کند. درک جمله به جمله اش انسان را به خداوند نزدیکتر می کند.

 دعای کمیل یک دیدگاه توحیدی و ابراهیم گونه دارد. چقدر زیبا و فروتنانه علی(ع) در این دعا سخن می گوید: چقدر زیبا درخواست می کند و چقدر زیبا در پی جواب می گردد از خالق اش.

چقدر زیبا خودش را در برابر مالک اش کوچک می کند تا بگوید من قدرتی در برابر بالاترین قدرت ها ندارم. چقدر زیبا درخواست آمرزش می کند این بنده ای که مولای تمام انسان هاست. هم او که بعنوان ولی و سرپرست انتخاب شده است از سمت خداوند و از طریق دستانش یعنی پیامبر(ص).

همان بنده ای که ما فکر می کنیم به عنوان یک امام، پاک و معصوم است و هیچ نیازی به آمرزش خداوند ندارد و معتقدیم که دلیل انتخاب شدن ایشان نیز همین عصمت و بی گناهی علی(ع) است!!

ترجمه فارسی دعای کمیل

خدایا من از تو می‏خواهم ‏به حق رحمتت که همه چیز را فرا گرفته

 و به نیرویی که همه چیز را به وسیله آن مقهور خویش کرده ای

و همه چیز در برابر آن خاضع و در پیش آن خوار است

 و به جبروت تو که به وسیله آن بر همه چیز چیره گشتی‏

و به عزّتت که چیزی توان ایستادن در برابرش را ندارد

 و به عظمت و بزرگی ات که هر چیز را فرا گرفته

و به تسلّط تو که به هرچیز برتری یافت

و به ذات پاکت که پس از نابودی هر چیز باقی است

و به نام های مُقدّست که ارکان هر موجودی را پُرکرده

و به علم و دانشت که بر همه چیز احاطه یافته

و به نور ذاتت که هر چیز در پرتوش روشن شده

ای نور حقیقی! ای منزّه از هر عیب و خطا!

ای اول اولین و ای آخر آخرین!

دعای کمیل یک دعای توحیدی است

دعای کمیل یک دعای توحیدی است

[علی(ع) چه زیبا خداوند را شناخته است. او به زیبایی قدرت را از غیر خدا گرفته و به خداوند داده است. او تمام جهان هستی را از خداوند می داند. او می داند هیچ چیز در این جهان نیست که خداوند از آن جدا باشد. او می داند خداوند، تنها قدرت مطلق جهان هستی است.

نگاه علی(ع) به خداوند، نگاهی هست که حضرت ابراهیم به خداوند دارد، نگاهی که تمام هستی و تمام قدرت ، تمام حکمت ، تمام علم را در دستان یک نیرو می داند و آن دستان خداوند است.

 او به علم بی انتهای خداوند و احاطه او بر جهان هستی اعتراف می کند. خداوند ما و علی(ع) یکی است..همه ما اینچنین خداوند قدرتمندی داریم اما بسیاری از ما شرک می ورزیم و در زندگی مان قدرت را به غیر خدا می دهیم. قدرت را به رئیس جمهور، به والدین، به همسر، به رئیس بانک، به نماینده مجلس می دهیم]

خداوندا گناهانی که پرده عصمتم را می درد، بیامرز

خداوندا گناهانی را که موجب بدبختیم شود، بیامرز

خداوندا گناهانی که نعمت هایم را دگرگون می سازد، بیامرز

خداوندا گناهانی را که از اجابت دعایم جلوگیری می کند، بیامرز

مولای من، گناهانی را که بر من بلا نازل کند، بیامرز

خدایا بیامرز مرا بر هر گناهی که کرده‏ام و هر خطایی که از من سر زده‏ است

ترجمه فارسی دعای کمیل

[در این قسمت از دعای کمیل، علی(ع) به زیبایی اعتراف می کند که همه بدبختی ها، مشکلات و گرفتاری های ما تنها به دلیل خطاها و اشتباهات خودمان است و نه تصمیم خداوند یا خشم خداوند نسبت به ما!

 خداوند منبع خیر و برکت است. به قول قرآن هر خیری که به ما می رسد از سمت خداوند است و هر شری که به ما می رسد از سمت خودمان است.. اما با هر میزان خطا و گناهی باز هم نباید از درگاه خداوند نا امید شویم زیرا خداوند طبق وعده خودش در قرآن همه گناهان را می آمرزد]

بارلها من به تو تقرُّب می جویم

و به وسیله ذکر تو خودت را به درگاهت شفیع می آورم

 و به جود و کرم تو، از تو می‏ خواهم که‏ مرا در زمره دوستان و مقّربان درگاهت درآوری

و شُکر و سپاس گذاری از خودت را روزی ام گردانی

 و ذکر خود را به من الهام کنی

آقای من از تو درخواست‏ می‏کنم

مانند ‏درخواست کسی که در برابر تو خوار و ترسان‏ است

 که ‏بر من آسان‏گیری و به ‏من ‏رحم‏ کنی‏

[علی(ع) چه زیبا می گوید: به وسیله ذکر تو، خودت را به درگاهت شفیع می آورم.. اما ما چگونه عمل می کنیم؟ ما همه را نزد خداوند شفیع و واسطه قرار می دهیم به جز خودش را.

خداوند بارها در قرآن میفرماید هیچ کس نمی تواند شفاعت شما را بکند.. علی(ع) در زمان حیات پیامبر(ص) زندگی می کردند. او نزدیکرین شخص به پیامبر(ص) بود اما هیچ گاه در دعای خود پیامبر(ص) را واسطه دعای خود نکرده است. قدری تفکر لازم است…]

 و مرا به ‏آنچه ‏برایم‏ قسمت کرده‏ ای‏ راضی گردانی

و در تمام حالات به تقدیرات خودت قانعم سازی

مولای من! از تو خواهش و درخواست می کنم مانند کسی که سخت فقیر و بی‏چیز شده ‏

و در برابر سختی ها نیازش را نزد تو آورده و به عطای تو بسیار امید بسته‏

خدایا فرمانروایی و سلطنت تو بزرگ است

و مقام تو بلندمرتبه تر از هر چیز است

و پنهان است تدبیرتو و آشکار است فرمان تو

و چیره است بر همه موجودات قهرو غضب تو

بارلها قدرت و نیرویت نافذ است

 و از فرمانی که تو صادر می کنی، گریزی نیست

خدایا من برای گناهانم آمرزنده‏ای جز تو ندارم

و برای کارهای زشتی که انجام داده ام پرده‏پوشی جز تو نمی یابم

و نه کسی را که عمل زشت‏ مرا به کار نیک تبدیل کند جز خودت

بارلها معبودی جز تو نیست منزّهی و به سپاس تو مشغولم

و به خود ستم کرده ام


دعای کمیل عشق بازی علی(ع) با خداوند است

دعای کمیل عشق بازی علی(ع) با خداوند است

[ببینید علی(ع) که این چنین آوازه اش در جهان پیچیده است، در برابر خداوند چه اندازه خضوع و خشوع دارد. او می داند که همه چیز در دست خداوند است. مالک و رب این جهان اوست. او برای آمرزش گناهانش دنبال واسطه نیست. تنها خداوند است که می تواند بدی های ما را به نیکی ها تبدیل کند.

خداوند در قرآن به ما وعده داده است” الحسنات یذهبن السیئات”. تنها خداوند است که گناهان بزرگ و کوچک ما را پرده پوشی می کند و آبروی ما را حفظ می کند. بپذیریم  که ایمان نیاوردن به چنین خداوندی مهربان و بخشنده، بی انصافی است]

و در اثر نادانیم درنافرمانی تو گستاخی کرده ام

 اما به این که همواره از اول به من لطف و بخشش داشتی آرام گرفتم

ای خدا، ای مولای من

 چه بسیار زشتی ها که از من ‏پوشاندی

و چه بسیارتعریف و تمجید که شایسته آن نبودم ولی آن را به زبان مردم جاری ساختی

خداوندا بلاهایی که به سوی من آمده بسیار بزرگ است

 و به خاطر آنها بدی حالم از حد گذشته

 و اعمالم برای برطرف کردن بلاها کافی نیست

و زنجیرهای علایق دنیا مرا زمین گیرکرده

و آرزوهای دور و دراز مرا از رسیدن به تو بازداشته

و دنیا با ظاهر فریبنده‏ اش مرا فریب داده

و نفس عمّاره ام مرا به خیانت کشانده

و مرا از اطاعت فرمان تو بازداشته

[ایمان علی(ع) نام او را بر سر زبان ها انداخته و همه او را به بزرگی و عظمت یاد می کنند. او بنده واقعی خداوند بود و هر کس بندگی خداوند را بکند طبق قانون، پادشاه این جهان خواهد شد.

هر سختی و بلایی که در زندگی مان به آن دچار هستیم، هر بیماری یا مشکلات مالی که گریبان گیر ما شده است.. همه و همه بخاطر افکار، باورها و اعمال خود ماست. به قول قرآن خداوند به بندگانش ظلم نمی کند]

پس ای آقای من به عزّتت از تو می خواهم

 که بدی رفتار و کردارمن مانع اجابت دعایم نشود

و مرا به آنچه اسرارم می دانی رسوا مسازی

و به خاطر کارهای زشتی که در خلوت و پنهان انجام داده ام مجازاتم نکنی

و کوتاهی کردن های مداومم را

و نادانی و غفلت و شهوت‏رانی ام را نادیده بگیری

خدایا به عزتت سوگند

 که در تمام احوال با من مهربان باش

و در تمام امور بر من آسان بگیر

[چه گناهانی که مُرتکب شده ایم اما خداوند ما را رُسوا نکرده است. چه خطاهایی که از ما سر زده است اما خداوند آن را پوشانده و با ما مهربان بوده است. چه گناهانی که خداوند نادیده گرفته است و بلا را از ما برطرف کرده است. خداوند بی نهایت بخشنده و مهربان است.

این ما هستیم که با بی ایمانی ، با شرک، با ناسپاسی از این همه نعمت که ما را فراگرفته، خود را دور کرده ایم از نعمت ها و ثروت هایی که می تواند بصورت طبیعی وارد زندگی مان شود و دیگران را مقصر این همه گرفتاری و مشکلاتمان می دانیم، دولت را مقصر بی پولی مان می دانیم. پدر و مادر و همسر را مانع رسیدنمان به خوشبختی می دانیم!!]

ای معبود من و ای پروردگارمن

جز تو، که را دارم که رفع گرفتاری ام را از او درخواست کنم

ای مونس من و ای مولای من!

 تو بر من حُکمی را جاری و مُقرّر داشتی که در اجرای آن از هوای نفس پیروی کرده ام

و از فریبکاری دشمنم شیطان در این باره نهراسیدم

پس او طبق دلخواه خود فریبم داد

و قضا و قدر هم به او کمک‏ کرد

 و در اثر همین ماجرای شومی که بر سرم آمد از پاره‏ای از حدود و احکامت سرکشی کردم

 و از بعضی از دستورها و اوامرت سرپیچی نمودم

 پس در تمام آنچه‏ پیش آمده تو را ستایش می‏کنم

اکنون نسبت به حُکمی که به خاطر نافرمانی ام درباره من صادر شده

و تقدیر و خواست تو مرا بدان مُلزم خواسته صادر شده

 عذر مُوَجّهی ندارم

و اینک ای معبود من در حالی به درگاهت آمده‏ام که درباره‏ات کوتاهی کرده ام

و بر انجام گناه پافشاری نموده ام و حال عذرخواه و پشیمان و دل‏شکسته و شرمساراز گناهانم هستم

 و به گناهان خویش اقرار و اعتراف دارم و راه گریزی از آنچه از من سر زده نمی یابم

و پناهگاهی که بدان رو آورم، ندارم، جز آنکه‏ عذرم را بپذیری و مرا در سایه رحمتت قرار دهی

 پس ای خدای من عذرم را بپذیر و بر حال سخت‏ و پریشانیم رحم کن

و از بند سخت گناهانم رهائیم ده

[هر چقدر که گناه کرده باشیم، هر چقدر که نافرمانی کرده باشیم، هر اندازه که سقوط کرده باشیم باز هم نباید از لطف و رحمت بی انتهای خداوند ناامید شویم. ناامیدی از رحمت خداوند، سلاح شیطان است.

از هر جا که هستیم با هر شرایط به ظاهر سختی که داریم، باز هم می توانیم حرکت کنیم و مسیر زندگی مان را تغییر دهیم. هیچکس از لطف و رحمت بی انتهای خداوند محروم نیست.. خداوند علی(ع) و ما یکی است. کافیست خودمان را و خدای خودمان را باور کنیم و قدم اول را برداریم، تا ببینیم که خداوند صد قدم به سمت ما می آید..]

ای پروردگار من بر ضعف و ناتوانی بدنم

و نازکی پوست تنم‏ و باریکی استخوانم رحم کن

 ای کسی که مرا آفریدی و همواره به‏ یادم بودی

 ‏و به‏ تربیت و نیکی پرورشم دادی ‏و خوراکم دادی

 ببخش مرا به خاطر کرمت و به واسطه احسانی که از قبل به من داشتی

ای معبود من و ای آقای من و ای پروردگارم

 آیا باور کنم که مرابه آتش عذاب کنی بعد از اینکه به یگانگیت اقرار کردم

و دلم به نور تو روشن شده و زبانم به ذکر تو گویا شده و نهادم به دوستی تو پیوند خورده

آیا چنین است؟ نه بسیاربعید است!

[آری بعید است که خداوند یک فرد با ایمان را که به ربوبیت خداوند اعتقاد دارد و در عمل نیز این را نشان می دهد، در آتش جهنم عذاب کند. بعید است زبانی که به یگانگی خداوند اعتراف می کند در آتش جهنم بسوزد. این با قوانین خداوند منافات دارد و خداوند هیچگاه خلاف قوانینش عمل نمی کند، خداوند هیچ گاه خلف وعده نمی کند]

ترجمه دعای کمیل

تو بزرگتر از آنی که کسی را که خود پرورشش داده ای از نظر دور کنی

و یا کسی را که خود نزدیکش کرده ای دور گردانی

یا آواره کنی کسی را که سُکنی داده ای

و یا کسی را که خودت سرپرستی اش کرده ای و به لطف پرورده ای، تسلیم بلا و گرفتاری کنی

ای کاش می‏دانستم ای آقای من و معبود و مولای من

 آیا آتش دوزخ بر چهره‏هایی که در برابر عظمت تو به سجده افتاده، مُسلّط می کنی

و بر زبان هایی که صادقانه به یگانگی تو اعتراف کرده

و شکر تو را به جای آورده

و بر دل هایی که از روی یقین به خداوندیت اقرار کرده ‏اند، تازیانه عذاب فرود می آوری؟

و بر قلب هایی که علم و معرفت تو آنها را فرا گرفته تا آن جایی که در برابرت خاشع گشته

 و بر اعضاء و جوارحی که مشتاقانه به عبادت تو شتافته

و خواهان آمرزش تو هستند آتش را چیره می کنی؟

نه هرگز چنین گمانی به تو نیست

و چنین خبری از تو ای خدای با فضل و کرم به ما بندگان نرسید

ترجمه فارسی دعای کمیل

ترجمه فارسی دعای کمیل

[فضل و کرم خداوند آنقدر زیاد است که گمان عذاب کردن بندگانش نمی رود. اما عذاب خداوند تنها شامل کافرین و مشرکین است.. طبق قوانین خداوند، مقرر شده است آنکه ایمان آورده در برابر آنکه کُفر می ورزد یا مشرک است، برابر نباشند و طبق آیه صریح قرآن، سُنت های الهی و قوانین خداوند، تغییرناپذیر هستند.

عده ای خداوند را عشق مطلق می دانند. آنها اعتقاد دارند خداوندی اینچنین بخشنده و مهربان بعید است که آنها را تا ابد در جهنم عذاب کند! آنها بعد از مدتی که با آتش جهنم عذاب شدند، پاک می شوند و سپس به بهشت نقل مکان می کنند!

خداوند انسان نیست که احساسات بشری داشته باشد. خداوند تنها و تنها بر اساس قوانینش عمل می کند. خداوند خلف وعده نمی کند. خداوند در قرآن قسم خورده است که جهنم را از انس و جنِ کافر پُر می کند. پس این دیدگاه که همه انسانها بعد از مدتی که در جهنم عذاب شدند، به بهشت می روند از اساس اشتباه است]

پیشنهاد می کنم جهت شناخت خداوندی که قرآن معرفی می کند کتاب ‘خداوند انسان نیست’ را از بخش محصولات سایت تهیه و مطالعه کنید

ای خدای بخشنده، ای پروردگار من

تو ناتوانی مرا در مقابل اندکی از بلاهای‏ دنیایی

و کیفرهای ناچیز آن و ناملایماتی که معمولاً بر اهل آن می‏رسد می‏دانی

در صورتی‏که این‏ بلا و ناراحتی دوامش اندک و مُدّتش کوتاه است‏

پس چگونه تاب و تحمل بلای آخرت و ناملایمات بزرگ آن را خواهم داشت

در حالی که بلاهای آخرت مدتش طولانی، دوامش همیشگی و تخفیفی برای مبتلایان به آن نیست

زیرا آن بلا از خشم و انتقام تو سرچشمه گرفته

و آن هم چیزی است که آسمان ها و زمین تاب تحمّل آن را ندارد

 چه رسد به من که بنده خوار و ناتوان و بسیار کم طاقتم

ای معبود من، پروردگار من، آقا و مولای من

 از کدامین گرفتاری هایم به تو شکایت کنم‏

و از کدام یک به درگاهت بنالم و شیون سردهم؟

آیا از دردناکی عذاب آخرت بنالم یا ازبلای طولانی و جاودانه

پس اگر بنا شود مرا به خاطر گناهانم در ُزمره دشمنانت قرار دهی

و مرا با گرفتاران در طوفان بلا و عذاب دریک جا جمع کنی

و از دوستان و خاصانت جدا سازی چگونه بر عذاب تو صبر کنم؟

در آن حال گیرم که بر آتش عذاب تو ای آقا و مولا و ای پروردگار من صبوری کنم؟

چگونه بر دوری تو طاقت آورم؟

و گیرم آن که به حرارت آتشت شکیبا باشم، چگونه از بزرگواریت چشم پوشی کنم

و چگونه در آتش‏ آرام گیرم در حالی که امید به عفو و رحمت بی منتهایت دارم

 پس به عزّتت سوگند ای مولای

به راستی سوگند می‏خورم که اگر زبانم را در آتش باز بگذاری

 حتماً در میان دوزخیان مانند دادخواهان شیون و فریاد می زنم و ناله سر می دهم

مانند آن که عزیزی گم کرده و از فِراق تو زار زار می گریم

و با صدای بلند می خوانم و می گویم:

 کجایی‏ ای نگهدار مومنان، ای نهایت آرزوی عارفان ای، فریادرس درماندگان

 ای محبوب‏ دل راستگویان و ای خدای عالمیان

آیا به راستی چنین باشد که من به ستایش تو مشغول باشم

 و تو بشنوی‏ در آن آتش صدای بنده مسلمانی را که به نافرمانی دردوزخ زندانی شده

و سختی عذابت را به کیفر گناه می چشد

و به خاطر نافرمانیش در میان طبقات دوزخ گرفتار شده

و در آن جا به شیون و زاری مشغول است

در صورتی که به رحمت تو امیدوار است و به زبان اهل توحید تو را می خواند

و به ربوبیتت مُتوّسل می شود

ای مولای من‏ پس چگونه در عذاب بماند کسی که به حلم سابقه دار تو چشم دارد

یا چگونه‏ شعله آتش او را بیازارد با اینکه آرزوی بخشش و رحمت تو را دارد

و ای خدای من
یا چگونه شراره های آتش او را بسوزاند

با اینکه تو صدایش را می شنوی‏ و جایش را در آتش می بینی

یا چگونه شعله های دوزخ او را دربرگیرد با اینکه ناتوانی او را دربرابر این عذاب بزرگ می دانی

 و ای معبود چگونه در این میان دست و پا زند با اینکه تو راستگوئی او را می دانی

 و یا چگونه مُوکّلان دوزخ او را با زجر آزاردهند با اینکه با صدای رب یا رب ‏ تو را می خواند

 و ای خدای من چگونه ‏ممکن‏ است‏ ‏امید فضل‏ تو را در آزادی ‏خویش ‏داشته باشد

ولی تو او را به حال خود واگذاری

این اوصاف بسیاراز تو دور اسست ‏و چنین گمانی به تو نیست

و فضل تو این گونه معروف نیست

[بار دیگر علی(ع) قوانین خداوند را به ما یادآوری می کند. او می گوید اگر بنا را بر فضل و رحمت خداوند بگذاریم بدون شک هیچ انسانی عذاب نمی شود. زیرا خداوند بی نهایت بخشنده و مهربان است. اما قرآن را که می خوانیم همین خدای بخشنده و مهربان گاهی خود را انتقام گیر ، جبار و شدیدالعقاب معرفی می کند.

طبق وعده خداوند کافرین و مشرکین به عذاب جهنم گرفتار خواهند شد و در آن جاودانه خواهند ماند. این عذاب و آتش جهنم تماما حاصل اعمال و رفتار خودشان است و الله به بندگانش ظلم نمی کند]

و به طور قطع می دانم که اگر فرمان تو در عذاب منکرانت صادر نشده بود

و حکم تو به جاوید ماندن آنها در عذاب دورخ نبود

حتماً آتش دوزخ را هر چه بود به تمامی سرد و سالم می‏کردی

و هیچکس در آتش جا و منزل نداشت

ولی تو ای خدایی که تمام نام هایت مُقدّس است

سوگند یاد کرده‏ای که دوزخ را از کافران جن و انس پر می کنی

و دشمنانت را برای همیشه در آن جا خواهی داد

و ای تو که‏ حمد و ثنایت بزرگ و عظیم است

در ابتداء از روی بزرگواری تفضُّل کردی‏ و فرمودی:

 آیا کسی‏ که مومن است مانند کسی هست که فاسق است؟  نه هرگز برابر نمی باشند

[در این قسمت از دعای کمیل، علی(ع) یادآوری می کند که مومن و فاسق برابر نیستند. این نهایت عدل خداوند است که بهشت و جهنم باشد تا هر کس طبق افکار، باورها و رفتارهایش نتیجه بگیرد]

پس ای معبود من و ای آقای‏ من

 از تو می خواهم به حق آن قدرتی که مُقدّرش کردی

و به فرمانی که صادرش کردی

و به هر کس که بر او فرستاده شد اجرا کردی

که مرا در همین شب و همین ساعت ببخشی و از من در گذری

و به خاطر هر جرم و هرگناهی که مُرتکب شده ام

و هر کار زشتی که در خفا کرده ام ‏

دعای کمیل

دعای کمیل

خدایا از تو می خواهم هر کار بدی را که بر فرشتگانت دستور ثبتش را دادی

و آنها را علاوه بر اعضا و جوارحم شاهد بر من کردی

و خودت نیز مراقب اعمالی بودی که ازایشان پنهان می‏ماند

 و به‏ واسطه‏ رحمتت آنها را آشکار نکردی بر من ببخشای

خداوندا ازتو می خواهم همه خیردنیا وآخرت را روزیم کنی

و به احسان نیکویی خود برمن بیفزایی و روزیم را وسیع گردانی

خدایا از تو می خواهم گناهانم را بیامرزی وخطایم را بپوشانی

ای پروردگار من، ای معبود من، ای خدای من، و ای آقا و مولای من،

 ای مالک و اختیاردار من ای کسی‏که اختیارمن به دست او است

 ای دانای بر پریشانی و بی‏ نوائی من ای آگاه از بی‏چیزی و بینوایی من

 ای پروردگار، ای پروردگار، ای پروردگار

 از تو می‏خواهم به حق خودت و به پاکی و بزرگی صفاتت

و نام هایت که اوقاتم در شب و روز به یاد تو بگذرد

 و همواره در خدمت تو به سر برم و کردارم مقبول به درگاه تو باشد

تا اینکه اعمال و کردار و گفتارم همه در جهت رضای تو باشد

و همه اعمالم در خدمت تو بگذرد

ای آقای من ای کسی که تکیه‏ گاهم اوست

 ای کسی ‏که شکایت احوال خویش به درگاه او می برم‏

ای پروردگار، ای پروردگار، ای پروردگار

اعضای مرا نیرو ده برای انجام خدمتت

و قوای باطنی ام را محکم گردان برای شتافتن به سویت

و مرا در ترس و خشیت ازخودت استوار فرما

و مداومت در خدمتگزاریت را روزی ام فرما

تا تن و جان را در میدان ها بسویت پیش برانم

و در زمره شتابندگان بسویت باشم

بارلها یاریم کن در همه حال به تو مشتاق باشم

 و ازمخالفت تو بترسم چون یقین کنندگان

خداوندا توفیقم ده که در جوار رحمتت با مومنان باشم

 خدایا هر که بد مرا خواهد بدش را بخواه

و هر که به من مکر کند به مکر خویش دچارش نما

و مرا نزد خود جزو بندگانی که نصیبشان بهتر رتبه شان نزدیک تر و تقرُب شان مخصوص‏تر است قرار بده

که به راستی جز به فضل تو کسی به این مقام نرسد

و به جود و بخشش خود به من عطا فرما

و به مجد و بزرگواریت به من توجه کن و به رحمت خود مرا حفظ نما

و زبانم را گویا به ذکرت قرارده

و دلم را به دوستیت بی‏قرار و شیدا کن

و با اجابت دعایم بر منّت گذار

و ‏لغزشم را نادیده گیر و خطایم را ببخش

زیرا که تو خود بندگانت را به عبادت فرمان دادی

 و به دعا کردن‏ به درگاهت امر کردی

 و اجابت دعایشان را ضمانت کردی

[خداوند در آیه ۱۸۶ سوره بقره می فرماید: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَ لْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ .

در این آیه خداوند شرط اجابت دعا و درخواست مان را بسیار واضح و روشن بیان می کند: اگر می خواهیم درخواست هایمان اجابت شود باید باور داشته باشیم که اجابت می شود. ما باید خداوند رو باور کنیم و به قدرت او ایمان داشته باشیم. باید توجه داشته باشیم که اجابت پروردگار به اندازه نیت و باور ماست، نه بیشتر و نه کمتر]

پس ای خدا به سوی تو رو آورم

 و ای پروردگار دست حاجت به درگاه تو دراز کنم

پس به عزّت خودت دعایم را مستجاب کن

و مرا به آرزوهایم برسان

و امیدم را از فضل خویش ناامید نفرما

و مرا از شر دشمنانم از جن و انس کفایت فرما

ای خدایی که زود راضی می شوی

کسی را بیامرز که جز دعا چیزی ندارد

 زیرا تو هر چه را بخواهی انجام می دهی

 ای کسی که نامش دوا است‏ و یادش شفاء است

و طاعتش بی نیازی از هر چه در جهان است

 برکسی ترحم فرما کسی ‏که سرمایه‏ اش امید و سلاحش گریه است

ای‏ که نعمت هایت گسترده است

 ای برطرف کننده گرفتاری ها

ای روشنی وحشت‏ زدگان در تاریکی ها

ای دانای بی معلم‏

درود فرست بر محمد و آل محمد

و انجام ده درباره من آنچه را که تو شایسته آنی

و درود و رحمت خدا بررسول گرامیش

و امامان با برکت از اهل بیتش و تهیّت بسیار بر آن بزرگواران باد‏

ایمان و اعتقاد راستین به خداوند این است که به او  به عنوان رب مطلق یعنی صاحب اختیار همه ی جهان، پروردگار و مالک همه چیز نگاه کنیم و نه فقط بعنوان خالق و پدید آورنده!

ایمان واقعی یعنی توحید در تمام ابعاد خالقیت، مالکیت و ربوبیت.. زیرا خداوند فقط خالق نیست.. او همه چیز است و غیر او چیزی نیست. ما باید از لحاظ ذهنی، قدرت را تنها و تنها به الله بدهیم، نه اینکه فقط با زبان مان اعلام یکتاپرستی کنیم!

جمله ی “لا اله الا هو” فقط یک ذکر برای نشان دادن مسلمانی ما نیست، ذکری است که باید نمودی از ایمان و موحد بودن ما باشد.

جمله ای که باید ابتدا به درک و فهم عمیقی از آن برسیم و بعد روزی ۱۰۰ مرتبه آن را تکرار کنیم. زیرا این ذکر فراتر از یک جمله و یا یک ذکر است، چیزی فراتر از یک شعار است.

امیر طبسی

افراد کمی آنچه گفته شد را باور می کنند

افراد کمتری به آن عمل می کنند

و همان افراد کمتر، بیشترین نتایج را می گیرند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

نوشتهٔ پیشین
هرگز نمی‌توان با تقلید کورکورانه به حقیقت خداوند و ایمان رسید!
نوشتهٔ بعدی
خداوندی را که به شما معرفی کرده اند فراموش کنید; خداوند را دوباره با قرآن بشناس!
فهرست