الذین امنوا و عملوا الصالحات!

خداوند در قرآن، ۵۸ مرتبه کلمه عملوا الصالحات را به همراه امنوا آورده است. هر جایی در قرآن از ایمان سخن به میان آمده است بلافاصله عمل شایسته و صالح را هم به دنبال آن ایمان آورده است. ایمان اگر واقعی باشد، اگر فقط حرف نباشد قطعا یک عمل را نیز به همراه خود دارد. اگر کسی می گوید من به خداوند ایمان دارم اما می ترسد از شغلی که از آن متنفر است بیرون بیاید قطعا ایمان واقعی ندارد. اگر می گوید ایمان دارم اما می ترسد که رابطه ای که از آن متنفر است را خاتمه دهد بدون شک ایمان واقعی ندارد. ایمان او فقط در حد حرف است و در مقام حرف همه می توانند بگویند من ایمان دارم!

خداوند در آیه ۲ سوره عنکبوت می فرماید: أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ ﴿۲﴾

آیا مردم گمان کرده اند، همین که بگویند: ایمان آوردیم، رها می شوند و آنان مورد آزمایش قرار نمی گیرند؟

خداوند هم می خواهد بداند که چه کسی ایمان واقعی دارد و چه کسی فقط حرف می زند! (در مورد دانستن خداوند، کج فهمی های زیادی هست که باید در مطالب بعدی به طور مفصل به آن پرداخته شود) فقط زمان عمل کردن است که می توان فهمید شخصی ایمان تزلزل ناپذیر دارد یا نه. نقطه مقابل ایمان، ترس است. اگر می ترسیم یعنی ایمان نداریم. اگر ایمان داشته باشیم که طبق آیه قرآن برگی بی اذن خداوند از زمین نمی افتد نباید درباره هیچ موضوعی ترس به دل خود راه دهیم.

کلیدهای غیب، تنها نزد اوست؛ و جز او، کسی آنها را نمی‌داند. او آنچه را در خشکی و دریاست می‌داند؛ هیچ برگی (از درختی) نمی‌افتد، مگر اینکه از آن آگاه است؛ و نه هیچ دانه‌ای در تاریکیهای زمین، و نه هیچ تر و خشکی وجود دارد، جز اینکه در کتابی آشکار ثبت است. (آیه ۵۹ سوره انعام)


الذین امنوا و عملوا الصالحات

پس ایمان همیشه باید همراه با عمل صالح باشد. ایمان داشتن فارق از مذهب داشتن است. بالاتر از اسلام داشتن است. خداوند در آیه ۱۴ سوره حجرات می فرماید:

قالَتِ الْأَعْرابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لکِنْ قُولُوا أَسْلَمْنا وَ لَمَّا یَدْخُلِ الْإیمانُ فی‏ قُلُوبِکُمْ وَ إِنْ تُطیعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لا یَلِتْکُمْ مِنْ أَعْمالِکُمْ شَیْئاً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ

عربهای بادیه نشین گفتند: «ایمان آورده ایم» بگو: «شما ایمان نیاورده اید ، ولی بگویید اسلام آورده ایم ، امّا هنوز ایمان وارد قلب شما نشده است! و اگر از خدا و رسولش اطاعت کنید ، چیزی از پاداش کارهای شما را فروگذار نمی کند ، خداوند ، آمرزنده مهربان است.

بگذریم از اینکه حتی اسلام آوردن بسیاری از ما واقعی نیست. اما این را بدانیم برای خداوند مهم نیست که ما چه دین و مذهبی داریم. این جهان فقط فرکانس را می شناسد و بس. در چه فرکانسی هستیم؟ چه احساسی داریم؟ چه باورهایی داریم؟ ایمان ما به خداوند چقدر است؟ چه ترسهایی داریم؟ پاسخ این سوالات برای جهان هستی و قوانین آن مهم است، نه اینکه من چه دینی دارم!

ایمان، ایمان، ایمان همه چیز است. خداوند در هیچ کجای قرآن نگفته است یا ایها الذین مسلموا چون ملاک ایمان است نه اسلام، نه یهود، نه مسیحیت. همه پیامبران در همه مذاهب آمدند تا ما به خداوند یکتا ایمان بیاوریم و همه یکتاپرست شویم. تا فقط یک قدرت را بپذیریم. تا باور کنیم همان قدرت مطلق می خواهد که هر کس زندگی خود را خلق کند با همان قدرتی که از خداوند دریافت کرده است. ما همه بخشی از او هستیم، ما همه قدرت خلق کنندگی داریم، اما ایمان نداریم!

افراد کمی آنچه گفته شد را باور می کنند

افراد کمتری به آن عمل می کنند

و همان افراد کمتر، بیشترین نتایج را می گیرند

۱ دیدگاه. ارسال دیدگاه جدید

  • محمد رضا تقی نژاد
    تیر ۱۰, ۱۳۹۹ ۴:۲۸ ب٫ظ

    سلام تشکر از مطالب بسیار آموزنده وارزشمند شما امیدوارم درآینده ازنظرات با ارزش شما مستفیظ شویم

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

نوشتهٔ پیشین
مقصر اتفاقات بد زندگی ما کیست؟
نوشتهٔ بعدی
همه چیز در لحظه حال است!
فهرست